زمینه و هدف: ادویه جات به عنوان منبع غنی از آنتی اکسیدان های قوی وطعم دهنده غذا در روند تولید و نگهداری هستند که ممکن است در معرض آلودگی قارچی قرار گیرند. هدف از این مطالعه، بررسی آلودگی های قارچی ادویه جات مختلف مانند: ادویه کاری، فلفل قرمز، فلفل سیاه، زرد چوبه و دارچین در فروشگاه های شهرهمدان بود. مواد و روش ها: دراین مطالعه توصیفی-مقطعی که از فروردین ماه تا تیرماه سال1397 درآزمایشگاه قارچ شناسی دانشکده پیرادامپزشکی دانشگاه بوعلی سینا همدان انجام شد، تعداد100 نمونه از پنج نوع ادویه پرمصرف شامل: زرد چوبه، فلفل قرمز، فلفل سیاه، دارچین و ادویه کاری ومتعلق به چهار برند ازنقاط مختلف شهر همدان (شمال، جنوب، شرق و غرب) انتخاب گردید. از رقت های سریالی1-10-5-10جهت کشت نمونه های تهیه شده بر محیط های کشت قارچ شناسی استفاده گردید. کلنی های حاصل شمارش و مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: درکل 2167 کلنی از 6 گونه قارچی از دارچین (973)، ادویه کاری (642)، فلفل قرمز (421) و زردچوبه (131) جداسازی و شناسایی گردید. فلفل سیاه آلودگی قارچی نداشت. قارچ های شناسایی شده به طور عمده شامل آسپرژیلوس نایجر (31%)، رایزوپوس (28%)، آسپرژیلوس فلاووس (22%) و پنی سیلیوم (8%) بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه، حاکی از بالا بودن آلودگی قارچی ادویه جات توزیع شده در شهر همدان دارد، به گونه ای که بیشترین آلودگی قارچی مرتبط با آسپرژیلوس نیجر و بیشترین آلودگی ادویه مرتبط با دارچین و ادویه کاری بود.

زمینه و هدف: با توجه به احتمال وجود برخی فلزات سمی در ادویه جات، این پژوهش با هدف تعیین مخاطره غیرسرطانی پودر کاری، زردچوبه و هل فله ای و بسته بندی شده مصرفی شهر همدان بر اساس قابلیت خطرآفرینی سرب و کادمیوم در سال 1394 انجام یافت.روش کار: در این مطالعه توصیفی، 9 نمونه از ادویه جات فله ای و 9 نمونه از ادویه جات بسته بندی تهیه شد. پس از آماده سازی نمونه ها به روش هضم اسیدی در آزمایشگاه، محتوی عناصر مورد مطالعه توسط دستگاه جذب اتمی در سه تکرار خوانده شد. پردازش آماری نتایج نیز با استفاده از آزمون های شاپیرو-ویلک، تی تک نمونه ای، تحلیل واریانس یک طرفه، تی مستقل و همبستگی پیرسون و توسط نرم افزار SPSS انجام یافت. نتایج: بیشینه میانگین غلظت عناصر سرب و کادمیوم بر حسب میلی گرم در کیلوگرم به ترتیب برابر با 0.95±5.48 و 0.20±0.13 و میانگین غلظت عنصر سرب در نمونه های زردچوبه بزرگ تر از رهنمود WHO بود. از طرفی شاخص سلامت (Health Index) سرب با میانگین 1-10×1.51 و 2-10×3.25 و کادمیوم با میانگین 2-10×1.04 و 3-10×2.22 به ترتیب برای کودکان و بزرگ سالان، کوچک تر از یک و کم تر از آستانه خطر بود. نتیجه گیری: نتایج محاسبه شاخص HI نشان داد که مصرف ادویه جات مورد مطالعه برای مصرف کنندگان فاقد مخاطره است، ولی با توجه به تجاوز میانگین غلظت عنصر سرب در نمونه های زردچوبه از حد استاندارد، و ویژگی های تجزیه ناپذیری و تجمع زیستی فلزات سنگین، در صورت عدم کنترل مصرف ادویه جات، ابتلای مصرف کنندگان به مشکلات بهداشتی در طولانی مدت دور از انتظار نخواهد بود. لذا بررسی کیفی ادویه جات در بازار مصرف کشور به منظور حفظ سلامت مصرف کنندگان ضروری است.

ادویه علاوه بر تاثیر در طعم و کیفیت مواد غذایی، به دلیل خواص ضد میکروبی یا آنتی اکسیدانی عمر ماندگاری مواد غذایی را نیز فزایش می دهد. گونه های مختلف ادویه ها بر اساس محل رویش، کیفیت و ارزش اقتصادی متفاوتی دارند. بنابراین طبقه-بندی و جداسازی آن ها براساس منشاء جغرافیایی مورد توجه مصرف کنندگان و فروشندگان بوده و از اهمیت بالایی برخوردار است. در این پژوهش توانایی کاربرد بینی الکترونیک بر پایه حسگرهای نیمه هادی اکسید فلزی به عنوان ابزاری غیرمخرب برای تشخیص منشاء جغرافیایی (هند، چین و پاکستان) سه ادویه فلفل سیاه، دارچین و زردچوبه مورد مطالعه قرار گرفت. مدولاسیون دمایی به صورت الگوی ولتاژ سینوسی انجام شد و پاسخ گذرای حسگرها برای تحلیل داده ها مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل مولفه های اصلی(PCA)، تحلیل تفکیک خطی(LDA)، ماشین بردار پشتیبان (SVM) و شبکه های عصبی مصنوعی (ANN) روش هایی بودند که برای رسیدن به این هدف مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که تصویر داده ها با استفاده از روش PCA به صورت کاملا واضح خوشه های مجزایی را بر روی فضای تغییر شکل یافته PC ایجاد کرد. با کاربرد روش های LDA، SVM و ANN در تفکیک بر اساس منشاء جغرافیایی برای هر سه ادویه، دقت طبقه بندی %100 بدست آمد. همچنین از صحت سنجی مدل های مذکور دقت %100 حاصل گردید. بنابراین می توان نتیجه گرفت که بینی الکترونیک مبتنی بر حسگرهای نیمه هادی اکسید فلزی تحت مدولاسیون دمایی در ترکیب با روش های کمومتریکس (شیمی سنجی) می تواند ابزار موثر و کارآیی در طبقه بندی سریع و غیر مخرب نمونه های فلفل سیاه، دارچین و زردچوبه بر اساس منشاء جغرافیایی باشد.

زمینه و هدف: هرچند ادویه جات به عنوان منابع بسیاری از ترکیبات فعال زیستی که می توانند طعم و مزه غذا را بهبود بخشیده و بر فرآیندهای هضم و سوخت و ساز تاثیر گذارند، محسوب می شوند، ولی این مواد ممکن است حاوی بعضی ترکیبات مضر برای بدن از جمله فلزات سنگین و سمی باشند. لذا، این پژوهش با هدف بررسی عناصر آهن و کروم در دارچین، فلفل سیاه و فلفل قرمز عرضه شده در بازار مصرف شهر همدان در سال 1394 انجام یافت.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، بعد از تهیه 6 نمونه از هر یک از ادویه جات دارچین، فلفل سیاه و فلفل قرمز، آماده سازی و هضم اسیدی نمونه ها در آزمایشگاه مطابق روش استاندارد متدز، غلظت عناصر آهن و کروم در نمونه ها توسط دستگاه جذب اتمی خوانده شد. پردازش آماری نتایج نیز توسط نرم افزار SPSS در سطح معنی داری 0.05 انجام یافت.یافته ها: نتایج نشان داد که بیشینه میانگین غلظت عناصر آهن و کروم با 15.83±27.63 و 0.10±0.13 میلی گرم در کیلوگرم به ترتیب مربوط به فلفل سیاه و فلفل قرمز و برای هر دو عنصر کم تر از رهنمود WHO می باشد. همچنین مقادیر شاخص مخاطره سلامت برای همه ادویه جات کوچک تر از یک و برای مصرف کننده فاقد مخاطره می باشد.نتیجه گیری: هرچند طبق نتایج، مصرف کنترل شده ادویه جات مورد مطالعه مخاطره بهداشتی برای مصرف کنندگان ندارد، اما به دلیل شرایط مختلف فرآوری، مجاورت رویشگاه یا محل کشت ادویه جات با مناطق صنعتی و آلوده به فلزات سنگین، استفاده از کمپوست و همچنین لجن فاضلاب حاوی فلز سنگین به عنوان کود، مصرف بی رویه نهاده های کشاورزی، به منظور حفظ امنیت غذایی، پایش مستمر فلزات سنگین در مواد غذایی توصیه می شود.

هدف مطالعه حاضر مقایسه روشهای کمی مختلفی چون روشهای رگرسیونی و غیررگرسیونی جهت پیش بینی واردات ادویه جات شامل دارچین، هل و زردچوبه در ایران است. آمار و اطلاعات مورد نیاز طی دوره زمانی 83-1360 از سالنامه های آمار بازرگانی خارجی جمهوری اسلامی ایران گردآوری شده است.بر اساس نتایج آزمون تصادفی بودن والیس - مور، واردات زردچوبه تصادفی و پیش بینی ناپذیر است. به علاوه نتایج مقایسه روشهای مختلف حاکی از برتری روش ARMA در پیش بینی واردات دارچین و هل می باشد. همچنین نتایج پیش بینی نشان می دهد که واردات دارچین نوسانهای بیشتری نسبت به انواع هل دارد. نتایج پیش بینی واردات در مطالعه حاضر در برنامه ریزی و تصمیم سازی ها می تواند مورد استفاده ارگانهای مربوط، به خصوص گمرک ایران، وزارت بازرگانی و وزارت کشاورزی قرار گیرد.

زمینه و هدف: باسیلوس سرئوس و انتروکوکوس فکالیس از باکتری­های پاتوژنی هستند که در طبیعت به وفور یافت می­شوند و می­توانند[A1] [B2]  سمومی تولید کند که سبب مسمومیت غذایی در مصرف­کنندگان شوند. لذا هدف از این مطالعه تعیین و بررسی آلودگی به باسیلوس سرئوس، انتروکوکوس فکالیس و کلی­فرم­ها در ادویه­جات عرضه­شده در بازار شهرکرد بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی که در سال 1403 انجام شد، ابتدا 100 نمونه از ادویه­جات شامل زردچوبه، دارچین، ادویه­کاری، فلفل سیاه و فلفل قرمز(هر کدام 20 نمونه) به صورت تصادفی نمونه ­گیری و به آزمایشگاه بهداشت مواد غذایی انتقال داده شدند. برای ردیابی باسیلوس سرئوس و انتروکوکوس فکالیس از روش کشت خطی، تعیین فراوانی ژن­های حدت به روش Multiplex PCR، ارزیابی مقاومت آنتی­­بیوتیکی به روش Disk-Diffusion و شمارش کلی­فرم به روش استاندارد استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های آماری آنوا تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ها: نتایج نشان­دهنده آلودگی به باسیلوس سرئوس و انتروکوکوس فکالیس به ترتیب، 45 نمونه(45 درصد) و 12 نمونه(12 درصد) بود. [A3] [B4] در باسیلوس سرئوس فراوانی ژن­های حدت CytK­، Ces و hblC به ترتیب؛ 25، 11 و 4 درصد بود. [A5] [B6] نتایج به دست­آمده از شمارش کلی­فرم­ها نشان داد بیشترین میزان آلودگی به کلی­فرم در زردچوبه و کمترین در دارچین می باشد. نتایج آنتی بیوگرام نشان داد بیشترین مقاومت باسیلوس سرئوس مربوط به پنی­سیلین و آمپی­سیلین و بیشترین مقاومت انتروکوکوس فکالیس مربوط به اریترومایسین بود. [A7]  نتیجه­گیری: با توجه به نتایج به دست­آمده از پژوهش حاضر، حضور باسیلوس سرئوس و انتروکوکوس فکالیس موجود در ادویه جات عرضه­شده در شهرستان شهرکرد می­تواند زنگ خطری برای مصرف­کنندگان باشد و بهداشت و سلامت عمومی را مورد مخاطره قرار دهد.  

زمینه: ادویه جات با قابلیت تجمع فلزات سنگین از زمان های گذشته به عنوان یکی از متداول ترین طعم دهنده ها و چاشنی ها با منشا طبیعی به مقادیر قابل توجه در تهیه مواد غذایی حتی به عنوان دارو برای درمان بیماران استفاده شده اند. این پژوهش با هدف تعیین شاخص سلامت عناصر روی و کادمیوم در دارچین، فلفل سیاه و فلفل قرمز مصرفی در شهر همدان در سال 1394 انجام یافت. روش کا ر: بعد از تهیه 18 نمونه از هر یک از ادویه جات مورد مطالعه، آماده سازی و هضم اسیدی نمونه ها در آزمایشگاه، غلظت عناصر روی و کادمیوم توسط دستگاه جذب اتمی به ترتیب به روش شعله ای و کوره گرافیتی تعیین شد. پردازش آماری نتایج نیز توسط نرم افزار SPSS انجام یافت. یافته ها: کمینه و بیشینه میانگین غلظت عناصر در نمونه های ادویه بر حسب میلی گرم در کیلوگرم برای روی با 1/0± 43/0 و 14/0± 6/0 به ترتیب مربوط به دارچین و فلفل قرمز و برای کادمیوم با 01/0± 02/0 و 01/0± 03/0 به ترتیب مربوط به دارچین و فلفل سیاه و در همه موارد کم تر از رهنمود WHO بود. همچنین مقادیر شاخص سلامت (HI) برای همه ادویه جات کوچک تر از یک بود. نتیجه گیری: با استناد به نتایج این پژوهش مصرف کنترل شده ادویه جات مورد مطالعه عواقب مخاطره آمیز بهداشتی برای مصرف کنندگان ندارد، اما به دلیل عدم وجود اطلاعات کافی از شرایط بهینه فرآوری، مجاورت رویشگاه ها با مناطق صنعتی و آلوده به فلزات سنگین، توسعه استفاده از کودهای آلی به ویژه کمپوست و همچنین لجن فاضلاب حاوی فلزات سنگین به عنوان کود و مصرف بی رویه سموم و کودهای شیمیایی، نسبت به پایش مقادیر تجمع یافته فلزات سنگین در مواد غذایی پرمصرف به ویژه سایر ادویه جات به منظور حفظ ایمنی غذایی توصیه می شود.

زمینه و هدف: ادویه ها در روند تولید، آلودگی های قارچی پیدا می کنند. هدف این مطالعه بررسی آلودگی های قارچی زرد چوبه، فلفل سیاه و دارچین موجود در فروشگاه های تهران بود.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی- توصیفی که در دانشگاه علوم پزشکی تهران از دی 1391 تا شهریور 1393 انجام شد، تعداد 165 ادویه شامل 55 مورد از گونه های مختلف دارچین، زردچوبه و فلفل سیاه از نواحی مختلف تهران انتخاب گردید. از رقت های 1-10 تا 4-10 نمونه های آنها، کشت بر روی محیط های مختلف قارچ شناسی انجام پذیرفت. کلنی های حاصله شمارش و شناسایی شدند.یافته ها: در کل، 4317 کلونی شامل 29 گونه قارچی از دارچین (1520)، زردچوبه (1373) و فلفل سیاه (1424) جداسازی و شناسایی گردیدند. عوامل، به طور عمده آسپرژیلوس نایجر (7.3%)، پنی سیلیوم (4.1%)، پسیلومایسس (2.8%) و آسپرژیلوس فلاووس (2.3%) بودند.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه و شواهد موجود در جامعه حاکی از بالا بودن میزان آلودگی قارچی می باشد. بنابراین کنترل واحدهای متخلف تولیدی ضروری است.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

«ادویه جدیده» اصطلاحی است که عقیلی خراسانی در وصف تعدادی از مفردات کتاب های دارویی خود به کار برده است. وی این اصطلاح را به داروهایی اطلاق نموده است که در طب سنتی سابقه مصرف نداشته و از خارج وارد می شده اند. پژوهش پیرامون «ادویه جدیده» اگرچه دارای ارزش تاریخی است (مثلا چگونگی تجارت داروها در گذشته)، در عین حال نشان دهنده رویکرد اطبای سنتی در مواجهه با پزشکی و داروسازی غربی نیز می باشد. در این پژوهش، اصطلاح «ادویه جدیده» در دو کتاب دارویی عقیلی خراسانی «مخزن الادویه و قرابادین کبیر» جستجو شد و سپس نام علمی، طبیعت، منبع تهیه و بخش مورد استفاده گیاه یا حیوان در تهیه دارو مورد بررسی قرار گرفت. 27 دارو ذیل عنوان «ادویه جدیده» یافت گردید که برای 16 مورد از آن ها تعیین نام علمی میسر شد. طبیعت اکثر این داروها گرم و خشک تعیین شده اند و در چند مورد نیز بین اطبای سنتی اختلاف نظر وجود داشته است. تعیین طبیعت این داروها بیشتر با تکیه بر مورد مصرفشان در سیستم های درمانی خارجی بوده و البته از روش های متداول طب سنتی یعنی قیاس و تجربه نیز استفاده شده است. منبع تهیه 7 مفرده، ارض جدید (آمریکا)؛ 6 مفرده، زیربادات (نزدیک ونزوئلای امروزی) و بقیه چین و بعضی بلاد دیگر بوده است. این تحقیق نشان می دهد استفاده از داروهای دیگر سیستم های درمانی در کنار داروهای طب سنتی ایران برای عقیلی خراسانی امری قابل پذیرش بوده است. تلاش برای تعیین طبیعت این داروها نشان دهنده امکان هماهنگ سازی این داروها با سیستم دارویی و درمانی طب سنتی بوده است. با توجه به شرایط مشابهی که امروزه طب سنتی در مواجهه با پزشکی نوین دارد، پیشنهاد می شود با بررسی مزاج داروهای جدید و بررسی مکانیسم های سنتی اثربخشی آن ها، امکان تلفیق و استفاده همزمان طب سنتی با سیستم های نوین درمانی بررسی شود.